Σχέσεις στοργής !

Ένα μικρό βατραχάκι το πέταξαν στην έρημο και το εγκατέλειψαν εκεί. Αμέσως εκείνο άρχισε να τρέχει προς αναζήτηση τροφής, νερού και στέγης. Άρχισε να τρώει τα πάντα  αδιαφορώντας αν ήταν χρήσιμο ή όχι. Έτσι κι αλ­λιώς δεν ήξερε τίποτα  από κείνα τα μέρη και, όπως ήταν μικρό, δεν ήξερε ούτε τι ήταν χρήσιμο και τι όχι. Η κοιλιά πρόσταζε, και έπρεπε να γεμίσει.

Μετά από μερικές μέρες ανακάλυψε  μια γούρνα γε­μάτη σκατά. Τι αποκρουστική μυρωδιά! Το βατραχάκι ωστόσο σκέφτηκε πως με τέτοια μπόχα δεν θα πλησίαζε τίποτα κοντά και ότι αν έμενε εκεί  η  ασφάλεια του είχε ρυθμιστεί. Παρ όλα αυτά σε λίγο διαπίστωσε πως αν ξεμύ­τιζε για να βρει τροφή, τον περίμεναν τα φίδια της ερήμου και ο καυτός ήλιος. Έτσι μη έχοντας τι άλλο, άρχισε να τα τρώει σιγά σιγά.

Ακολουθώντας τη μυρωδιά από κάτι βαθουλώματα κά­ποια στιγμή ανακάλυψε ότι τα σκατά ανήκαν σε μία κα­μήλα που καθόταν παρακάτω. Την πλησίασε και η κα­μήλα έδειξε από την αρχή ότι δεν έτρωγε βατράχους.

«Ωραία», σκέφτηκε ο βάτραχος, «αυτή ξέρει τα μέρη θα ξέρει και που θα βρούμε νερό».

Έτσι άρχισαν να ταξιδεύουν μαζί στην έρημο. Έχεζε η καμήλα, κοιμόταν ήσυχος ο βάτραχος προστατευμένος από τη μυρωδιά, έτρωγε και όποτε διψούσε έπινε τα ούρα της καμήλας. Ύστερα από λίγο καιρό είχε απηυδήσει. Άθλια κατάσταση σκεφτόταν, πόσο θα πάει. Η καμήλα μονίμως γυρνούσε στην έρημο, και τίποτα δεν έδειχνε ότι σκεφτόταν να την εγκαταλείψει. Αλλιώς τα είχε υπολογίσει ο βάτραχος.

Κάποια στιγμή η καμήλα πλησίασε σε μία όαση. Ο βά­τραχος όπως καθόταν δίπλα στις καβαλίνες πάντα φρο­ντίζοντας για ασφάλεια έβλεπε την όαση όπου είχε τραβή­ξει η καμήλα και ζύγιζε τις δυνάμεις του. Φτάνω δεν φτάνω; Ίσαμε να το αποφασίσει, είχε εν τω μεταξύ γυρίσει η καμήλα από την όαση και έπαιρνε δρόμο πάλι για την έρημο. Μπρος στην απελπισία του να σου ο βάτραχος πάλι από το πλάι την καμήλα και οι δυο τους στη μέση της ερήμου.

 

Είχε πέσει στη μαύρη θλίψη. Ο βάτραχος είχε αρχίσει να μισεί την καμήλα, παρά που στην αρχή την είχε δει σαν ευλογία. Έκανε όλο σχέδια. Μια επινοούσε ιστορίες για να φτάσουν κοντά στην όαση βράδυ ώστε με τα πολλά να καταφέρει να φτάσει, την άλλη προσπαθούσε να καβα­λήσει στην καμήλα όταν εκείνη έπαιρνε δρόμο για τους φοίνικές. Τίποτα δεν έπιανε. Η καμήλα ενοχλούταν και τον πέταγε κάτω.

–   Όλα καλά όμως όχι και να σε κουβαλάω ε; του έλεγε.

Κάποια στιγμή η καμήλα κατάλαβε πως ο βάτραχος κοίταζε πως να την κοπανήσει όμως δεν είπε τίποτα. Απλά πρόσεχε να μην πλησιάζει πολύ στην όαση.

«Τι αγνώμων» σκεφτόταν για το βάτραχο. Τόσο καιρό βολεύεται, και είναι και η παρέα μου, τώρα όλο πως θα φύγει τον νοιάζει. Πολλές φορές σκέφτηκε να τον πατήσει, για να τον τιμωρήσει, έτσι κατά λάθος, όμως δεν το έκανε. Γιατί στο μεταξύ η καμήλα τον είχε αγαπήσει, τον βά­τραχο που ήταν η μοναδική της παρέα μέσα στην έρημο.

Πολλές φορές καυγάδιζαν. Ο βάτραχος διαμαρτυρόταν, φούσκωνε και φώναζε. Έβριζε την καμήλα με τα χειρότερα λόγια μήπως κι αυτή φιλοτιμηθεί. Εκείνη δεν φαινόταν να ιδρώνει τ’  αφτί της. Του έλεγε και τι θα κάνεις άμα πάς στην όαση; Εκεί δεν έχει άλλους βατράχους.

Και τα σκατά και τα ούρα; Αυτά που τα πάς; της αντα­παντούσε αυτός.

Έλα μωρέ τον απόπαιρνε εκείνη. Τόσο καιρό έτοιμα τα βρίσκεις, εκεί θα είχες πεθάνει από μοναξιά.

Όπως ήταν ασθενικός από την «καλή» διατροφή, γρή­γορα εξαντλιόταν κι έπεφτε ημιθανής ο βάτραχος από την προσπάθεια και την τσαντίλα, σταματούσε τον καυγά και τον έπιανε το παράπονο.

–   Νερό, νερό, Θεέ μου κάνε κάτι !

Τότε η καμήλα για να του δείξει πόσο πολύ τον φρο­ντίζει κατουρούσε απάνω του, παρέχοντάς του ένα ιδιό­τυπο ντους, και ο βάτραχος μέσα στη παραζάλη του ήταν πολύ ευτυχισμένος.

Κάποια μέρα ο βάτραχος συνέλαβε το φοβερό σχέδιο. Όταν κοιμόντουσαν θα έμπαινε μέσα στον κώλο της κα­μήλας. Εκείνη την άλλη μέρα που θα πήγαινε πρωί, όπως πάντα, στην όαση, θα νόμιζε πως τον είχε φάει κάποιο ερ­πετό. Μέσα στον πισινό της, μαζί με τα υπόλοιπα σκατά, δεν θα αντιλαμβανόταν εκείνη ότι εκεί ήταν ο βάτραχος. Ήταν ένα αηδιαστικό σχέδιο, όμως δεν φαινόταν άλλη λύση. Στο κάτω κάτω μία ζωή με την καμήλα τα σκατά της έτρωγε είχε συνηθίσει.

Έτσι κι έγινε. Την άλλη μέρα η καμήλα αναζήτησε το βάτραχο και δεν τον βρήκε. Φώναξε από δω φώναξε από κει τίποτα ο βάτραχος. Απογοητευμένη κίνησε για την όαση, αφού ψάχτηκε καλά στο σώμα της μπας και είχε χωθεί πουθενά ο βάτραχος και της έκανε πονηριά.

Όταν έφτασε στην όαση πρώτα ήπιε νερό. Ύστερα πήγε παραδίπλα σε έναν φοίνικα να τα κάνει. Εκεί χλούπ βγαί­νει κι ο βάτραχος μέσα στις καβαλίνες. Αφηρημένη η κα­μήλα στην απασχόληση, δεν τον πρόσεξε αμέσως. Μέχρι να πετάξει τα σκατά από πάνω του όμως ο βάτραχος η καμήλα είχε τελειώσει και τον είδε. Τότε ο βάτραχος έδωσε ένα σάλτο και να’ τον μέσα στο γάργαρο νεράκι για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια.

Την καμήλα την έπιασε μανία. Χωρίς να προσέξει και βρίζοντας ολοένα το βάτραχο προσπαθούσε να τον φτάσει με την οπλή της. Απειλούσε ότι θα πέσει μέσα να τον πιά­σει, όμως η ίδια ήξερε ότι δεν ξέρει κολύμπι. Σε κάποια στιγμή μέσα στη λύσσα της πατάει τις καβαλίνες της τρώει μία τούμπα και να’ την μέσα στη λίμνη.

Γέλαγε ο βάτραχος όσο την έβλεπε πώς χτυπιότανε. Μετά κατάλαβε πως πνίγεται και προσπάθησε να τη σώσει. Πώς μπορεί όμως να τραβήξει ένας βάτραχος μία ολό­κληρη καμήλα που πήγε κι έπεσε μέσα σε μία λίμνη; Κά­ποια στιγμή λοιπόν εκείνη πήγε στο πάτο και αυτό ήταν.

 

Νύχτωσε κι ο βάτραχος κλαίει. Γύρω του η παγωμένη σιωπή της ερήμου του θυμίζει τη φίλη του τη καμήλα που είναι στο πάτο της λίμνης. Μαζί θα ζήσουμε, σκέφτεται, εκείνη πτώμα κι εγώ μόνος. Βρήκα νερό, βρήκα τροφή, όμως θα πεθάνω από μοναξιά. Θυμάται τις κουβέντες τις καμήλας όταν του έλεγε ότι είναι ένας άχρηστος και σκέ­φτεται μήπως είχε δίκιο τελικά. Ένας ηλίθιος βάτραχος που ενώ τίποτα δεν μπορούσε να κάνει, διαμαρτύρεται από πάνω και φωνάζει.

Δίκιο είχε η καμήλα, σκέφτεται ο βάτραχος και όλο κλαίει. Εκείνη με τα σκατά της με έσωσε ενώ εγώ δεν μπόρεσα να τη σώσω. Παρηγορείται λίγο στη σκέψη ότι αν η καμήλα δεν ήθελε να τον πατήσει, κι αν ήθελε να ήταν φίλοι δεν θα είχε γλιστρήσει πάνω στις καβαλίνες της και θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Θα τον είχε αφήσει χρόνια τώρα στην όαση και θα περνούσε να τα λένε. Δεν θ’  άλ­λαζαν και πολλά πράγματα όμως θα έπινε νεράκι θα έτρωγε ζουζουνάκια και το κυριότερο, εκείνη δεν θα ήταν τώρα στο πάτο της λίμνης και θα είχε κι ένα φίλο.

Όσο κι αν το φιλοσοφούσε όμως, μόνος του  εκεί στη μέση της ερήμου, όλο και κατηγορούσε τον εαυτό του. Δεν είχε και τίποτε άλλο να κάνει. Μια τον κατηγορούσε μια συμφιλιωνόταν μαζί του, κι έτσι πέρναγε η ώρα.

 

 

–   Αχ, μαμά, κοίταξε ένα ωραίο βατραχάκι, είπε η κόρη του εξερευνητή της ερήμου που είχε πάει την οικογένεια εκδρομή. Πώς έπεσε εδώ το καημένο;

–   Θα το πάρουμε στο ποτάμι, δίπλα στο σπίτι, είπε η μη­τέρα της αν θέλεις, αρκεί να το φροντίζεις στη διαδρομή να μην πεθάνει.

Ο βάτραχος έπαθε μεγάλο στρες μέσα στο αυτοκίνητο παρέα με τους ανθρώπους. Κάπως έτσι είχε αρχίσει όλη αυτή η αλλόκοτη περιπέτεια κάποτε, χρόνια πριν. Κάποιο κοριτσάκι είχε μισήσει πολύ το βάτραχο που δεν καθόταν να παίξει μαζί της, που όταν τελικά τον έπιασε τον είχε πάει και τον είχε παρατήσει στην έρημο. Όμως αυτή τη φορά φαίνονταν να τον πηγαίνουν πίσω.

Κάπου στη μέση της ερήμου τα ζωύφια του νερού τρώνε τα υπολείμματα μίας καμήλας που έχει πνιγεί στη λίμνη μιας όασης. Η μνήμη του βατράχου για τη φίλη του τη καμήλα λες και έσβηνε με το ρυθμό που εκείνη εξαφανι­ζόταν και σάπιζε ολοένα. Κάποια στιγμή πια δεν τη θυμό­ταν καθόλου τη φίλη του τη καμήλα. Μόνο όταν έρχονται τα ζώα από τη φάρμα και χέζουν στο πλάι της λίμνης,  μυρίζοντάς τις καβαλίνες νοιώθει στιγμές στιγμές μία αλ­λόκοτη αίσθηση ασφάλειας. Του περνάει γρήγορα όμως και απομακρύνεται με αηδία, πηδώντας μέσα στο γάργαρο νεράκι χωρίς δεύτερη σκέψη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s